TWINTIG JAAR HAMOIR
Indien een naam onherroepelijk verbonden is met de Victory Club is het wel degelijk die van de familie Barchman. Indien Eric Barchman, hij had 20 jaar in 1991, me toen niet had voorgesteld om een enduro te organiseren op zijn weilanden in Hamoir, had onze Club nooit niet bestaan. Met mijn vriend Romain Brel ( neef van je weet wel wie ) hebben we de uitdaging aangenomen et op 6 oktober 1991 hadden de allereerste 4-uren van Hamoir plaats. Toendertijd waren er geen toelatingen en vergunningen vereist, we waren totaal op privé terrein en de meeting was tevens volledig privé. Zonder alle administratieve rompslomp was enkel het afbakenen van de omloop met kleine paaltjes vereist en klaar was kees. Voor de "pointage" hadden we een team van vriendinnen - één per 10 rugnummers - onder de leiding van een roepster die telkens wanneer een piloot de chicane passeerde zijn rugnummer luidop riep. De anderen trokken steeds een lijntje in het vakje van desbetreffend rugnummer waarvoor ze de verantwoordelijkheid hadden. In de laatste ronde noteerden zij de piloten in de volgorde dat ze over de aankomstlijn reden. Nadien werden per nummer het aantal ronden geteld en ex aequos werden gerangschikt volgens hun volgorde aan de aankomst. Een fameus werk en niet altijd even juist moeten we wel toegeven.
Voor deze allereerste meeting hadden we niet minder dan 63 teams door een eenvoudige uitnodiging per brief aan onze motovrienden te versturen. In deze tekst stond hetgeen nu nog steeds één van onze basisprincipes is : fairplay, respect voor de anderen en wedstrijdbeesten liever niet...
De winnaars van die dag waren Stéphane Charlier en Jean Marc Warrant. Stéphane rijdt nog steeds in de Club samen met zijn twee zonen en zal nu 5 september 2010 aanwezig zijn.. Jean Marc had er ook graag bij geweest maar kan spijtig genoeg niet komen. Andere piloten van in onze beginperiode zijn nog steeds actief in de Club. We denken uiteraard aan de broers Barchman maar ook aan Philippe Jacob, Pablo Rauwers, Philippe Dejong, Robert Otten, Daniel Vindevogel, Roger Absalon, François Peeters, Bruno Reynders, Gerald Wery, Stéphane Henrard, en Philippe Balthazar. Arnaud Barchman was in 1991 slechts 6 jaar en zijn broer Corentin was zelfs nog niet geboren. Maar ik praat hier over details die de minder dan 20-jarigen niet kennen. Vandaag, in vele gevallen, hebben de jongeren de macht overgenomen en geven zelfs les aan de vader die zovele jaren hun voorbeeld was, gezeten op zijn troon die nu stilletjes begint te kraken. Alle vaders hebben dit gekend, het is het leven en het zal altijd zo zijn.hopen we.
Alain Spira